Hiçbirşeysizlik
Hani bazı zamanlar vardır, canınız hiçbirşey yapmak istemez. Yatağa uzanırsınız uyuyamazsınız…Birşeyler atıştırmak için mutfağa yönelirsiniz, canınız hiçbirşey yemek istemez. Bilgisayarın başına oturursunuz, haberlere bakarsınız, çıkarsınız sitelerde dolanırsınız, e-mailinizi tekrar tekrar yenilersiniz, birikmiş mailleri cevaplamak istersiniz, o da olmaz. Sosyal ağlara bakınırsınız, birşey çıkmaz. Eliniz telefona gider birilerini aramak için, sonra vazgeçersiniz. Dışarı çıkmak istersiniz, daha üstünüzü giymeden tembel ev kıyafetinize geri dönersiniz. Bir bira alırsınız buzdolabından aynı tadı vermez. Eric Amca’yı açarsınız dinlemek için, şarkılar aynı keyfi vermez. Eğlenceli bir film izlemek istersiniz, film başlamadan video oynatıcınızı kapatırsınız. Tekrar yatağa dönersiniz Marquez’i okumaya, tek satır ilerlemeden kitap kapanır. Uğraşmanız, araştırmanız gereken projeler vardır belki, ne beyniniz ne eliniz gitmez. Anı diye saklanan eski kağıt parçalarını karıştırırsınız, hiçbirşey hissettirmez. Bir iki blog okumaya çalışırsınız, satırları atlar, atlar, okumadan kapatırsınız. Telefon çalar bu kez, açmak istemezsiniz. Birkaç dakika boş boş bilgisayar ekranına bakarsınız sonra…Bilgisayarınızda biriktirdiğiniz, her virüs öncesi yedeklemeyi unuttuğunuz ve sayıları gittikçe azalan fotoğraf dosyalarınıza bakarsınız. O da sarmaz…Arkadaşlarınızı, ailenizi, sevgilinizi, vs. düşünürsünüz, sadece düşüncede kalırlar…Lastfm de şarkılar değişir, değişir, farkında olmazsınız bile…Bir hevesle aldığınız, poşetleri daha açılmamış dergileri karıştırırsınız, normalde gayet ilginizi çekebilecek bir makalenin yüzüne kapağı kapatırsınız. Moralinizi yoklarsınız, birşey yok, can sıkıntısı ? – O da yok…O taraflarda da hiçbirşey yok. Melankoli ? – Alakası yok. Duş alıp rahatlama düşüncesi gelir, bornoza el uzanmaz…Bir daha telefon çalar, açarsınız bu kez, yarınki partiye davet eder arkadaşınız, “Tamam gelirim” gibilerinden birşeyler çıkar ağzınızdan, beyninizden ise hiçbirşey…En iyisi uyumaktır belki, onu da yapamazsınız…Zaman akıp geçer, yarın olur, hayat kaldığı yerden devam eder.
İşte ben herkesin kesinlikle arada bir yaşaması gereken bu periyoda hiçbirşeysizlik periyodu diyorum. Teori saçması değil, benim bulduğum birşey de değil…Adı üstünde hiçbirşey 
Zaten B.B. King çalıyor, ben de yatayım.
Related posts:
- Deloitte İK Müdürlüğü’ne,
- Ofis Kahvesi
- 3G de Bizi Görebilecek mi ?
- Seçim Öncesi RTE Rüyamda !
- Çocuklar İçin…
This entry was posted
on Tuesday, April 28th, 2009 at 22:06 and is filed under Bir Ben Var Benden İçeri.
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.
Friendfeed Yorumlari hide
tüm internet...
sevgili onur ilgiyle izledigim Fikrim karaborsadaki begendimm yazilarinizdan biri daha HICBISEYSIZLIK… uzun surdugunde tehlikeli olmasindan gayrii bazen gercektenn keyifli…
sevgiler
Benim başıma 3-4 günde bir gelen bir durum. Hay yine mi sen geldin diyerek, dalıyorum bunalım hallerine. Böyle durumlarda temiz hava bol güneş ve arkadaş ortamları, insanı sakinleştiriyor. Tavsiye edebilirim, etkisini belki sende göstermez. (Garanti değildir
)