fikrim karaborsada

Zamaninda dalgasini gectigimiz bir konu vardi, gecenlerde yine aklima geldi, buyrun dökelim buraya. Söyle ki arkadas grubunuzla seyahate ciktiniz, yemek yiyorsunuz, bardasiniz, vs. Ana aktivitenin disinda bir isle ugrasan (bilgisayarda oyuna dalmak, internette gezinmek, sokaktan gecenleri izlemek, düsüncelere dalmak, vb..) tipe söyle bir serzenis olur hep : “Ya birak sunu da, yanimiza gel” Gözlemle sabittir ki bunun baslica sebebi, bu tiplerin sizi can-i gönülden aralarinda görmek istemeleri, sizin muhabbet acliginizi dindirmek istemeleri degildir. Aralarindaki muhabbet o kadar baymistir ve konusacak konulari kalmamistir ki yeni, taze kanlari dahil ederek muhabbet ortami olusturmayi amaclamaktadirlar. Elbet can ciger dostlar, en eglenceli muhabbet gruplari vardir; fakat bahsettigim hissiyati da onlarca kez gözlemlemisimdir.

Hatta bu ayni suna benzer. Klasik Türk aileleri birbirlerini bayram, seyran, dogum, kutlama, aksam gezmesi amacli ziyaret ederler. Yemek yenilir, cay hazirlanir, cerez konulur ortaya, ardindan meyve, sonrasinda tatli vs..Bu yemek fasli tüm aksam boyunca sürer. Fakat bu aileler, aralarindaki samimiyet derecesine de bagli olmakla birlikte, bir süre sonra konusacak konu bulamaz olurlar. Ve iste o an ortami kurtaracak tek cözüm televizyondur. Televizyon acilir, yer yer zaping yapilir ve birbirinden aptal onlarca programla ilgili yorumlar yapilir, karakterler ortak tanidiklarla özdeslestirilir, bu programlarin birinden ortalikta kosusturan ufakliklara ögütler verilir…Ve evli ve cocuklu tonunda kahkalarla misafir aile ugurlanir.

Baya komedi, siz de bakin arada etrafiniza.

ps : Bazi yazilarda Türkce klavye bulunamiyor, affola…